رأی وحدت رویه، تصمیمی است که از سوی هیأت عمومی دیوان عالی کشور به منظور رفع اختلاف نظر میان شعب مختلف قضایی صادر می‌گردد. هدف از این رأی، ایجاد انسجام و هماهنگی در رویه‌های قضایی سراسر کشور و جلوگیری از تشتت آراء در موارد مشابه است.

تعریف حقوقی رأی وحدت رویه

رأی وحدت رویه، رأیی است که هیأت عمومی دیوان عالی کشور در مواردی صادر می‌نماید که:

  • شعب مختلف دیوان عالی کشور یا دادگاه‌های عمومی در تفسیر یا اجرای یک ماده قانونی، برداشت‌های متفاوت و متعارض داشته باشند.
  • وجود این اختلاف منجر به تشتت در رویه قضایی گردد و ضرورت اتخاذ نظر واحد برای تأمین وحدت رویه احساس شود.

ویژگی‌ها و آثار حقوقی رأی وحدت رویه

  • این رأی دارای ماهیت الزام‌آور برای کلیه دادگاه‌ها و مراجع قضایی کشور است.
  • از حیث اعتبار، رأی وحدت رویه مشابه قانون مصوب تلقی می‌گردد و نقش مؤثری در هدایت و تثبیت رویه قضایی ایفا می‌کند.
  • رأی صادره در روزنامه رسمی کشور منتشر شده و از تاریخ انتشار، لازم‌الاجرا خواهد بود.

نمونه کاربردی

چنانچه دو شعبه از دیوان عالی کشور در خصوص نحوه اجرای یک ماده قانونی، نظرات متعارضی ارائه دهند، هیأت عمومی دیوان عالی کشور با تشکیل جلسه رسمی، مبادرت به صدور رأی وحدت رویه می‌نماید. از آن پس، کلیه دادگاه‌ها موظف به تبعیت از مفاد این رأی خواهند بود و هرگونه تصمیم مغایر با آن فاقد اعتبار قانونی خواهد بود.

جهت آشنایی بیشتر با نحوه صدور و آثار رأی وحدت رویه، ویدئوی آموزشی زیر قابل مشاهده است:


0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

Avatar placeholder

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *